5/7/2009 - döndüm...

...
bir yazıyı kurmak,bir saati kurmak gibidir; zamanı geldiğinde uyandırır yazarı da okuyucuyu da.bazı yazılar insanın adalar'a teyzesine gittiği yaz günleri gibi günlük güneşliktir,biraz dalgalı,biraz rüzgarlıdır...bazı yazılarsa bir dut ağacının altında uyuyakalan birinin,uyandığında,dut lekelerinin gömleğine ve gülüşlerine bulaştığını fark etmesi gibi beyaz ve lekelidir...hepsi bir yana,bir yaz gecesi vapurun arkasındaki açık kısımda,kucağındaki çocuğuna işaret parmağıyla tek tek gösterip istanbul'u anlatan anne ne güzeldir...


ibrahim paşalı..